دل

درباره وبلاگ

منوي وبلاگ
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
آر.اس.اس

مطالب تازه



خودت را باور داشته باش
گاه زمانی

باران

آرشيو وبلاگ
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390

لينكستان
روح بـــــاران
موج
قالب بلاگفا

كد تقويم

کد شمارش معکوس سال نو

به یک جایی از زندگی که رسیدی

می فهمی رنج را نباید امتداد داد

باید مثل یک چاقو که چیزها را می برد واز میانشان می گذرد

از بعضی آدم ها بگذری وبرای همیشه تمامشان کنی...

I’m not giving up

شاید کسی را که روزی با تو خندیده است را از یادببری

اما هرگز آنرا که با تو اشک ریخته است را فراموش نخواهی کرد

.

.

همیشه وقتی گریه می کنی

اونی که آرومت میکنه دوستت داره

اما اونی که با تو گریه میکنه عاشقته

.

.

همیشه یک ذره حقیقت پشت هر"فقط یه شوخی بود"

یک کم کنجکاوی پشت "همین طوری پرسیدم"

قدری احساسات پشت "به من چه اصلا"

مقداری خرد پشت "چه بدونم"

و اندکی درد پشت "اشکالی نداره" هست.

.

.

کسی که دوستت داره.همش نگرانته

به خاطر همین بیشتر از اینکه بگه دوستت دارم

میگه مواظب خودت باش.

 

 

وقتی در دنیای زندگی سفر می کنی از طوفان ها و امواج نترس بگذار تا از تو بگذرند.

تو فقط به سفرت ادامه بده و استقامت داشته باش.

همیشه به خاطر داشته باش دریای آرام ناخدای با تجربه و ماهر نمی سازد.

جایی در قلب انسان وجود دارد که در آن افکار تبدیل به آرزو می شوند و آرزوها به اهداف بدل می گردند جایی که در آن هر غیر ممکنی ممکن می شود.تنها اگر به هدف هایمان ایمان داشته باشیم.

چند چیز هست که برای یک زندگی شاد و موفق به آن نیاز داریم.

اعتقادات...اهداف و آرزوها...عشق ...خانواده.دوستان و از همه مهمتر اعتماد به نفس.

خودت را باور داشته باش.

^{گاه زمانی می رسد که متوجه می شوی}

^{چه کسی به تو اهمیت می دهد.}

چه کسی هرگز به تو اهمیت نداد.

چه کسی دیگر به تو اهمیت نمی دهد.

نگران آنها که در گذشته ات بوده اند و حالا نیستند نباش.

حتما دلیلی وجود دارد که در آینده ات نقشی ندارند.

به کسانی بیندیش که نمی خواهی در سال جدید از دستشان بدهی.

از آن چه که لازم است مهربانتر باش.

چرا که تمامی کسانی که با آن ها برخورد میکنی به نوعی درگیر مشکلی هستند.

 

 

 

 

 

 

 

باران که می بارد تو می آیی     باران گل، باران نیلوفر                    
    باران مهر و ماه و آئینه      باران شعر و شبنم و شبدر      


باران که می بارد تو در راهی     از دشت شب تا باغ بیداری
از عطر عشق و آشتی لبریز        با ابر و آب و آسمان جاری


غم می گریزد، غصه می سوزد  شب می گدازد، سایه می میرد
تا عطرِ آهنگ تو می رقصد    تا شعر باران تو می گیرد


از لحظه های تشنه ی بیدار    تا روزهای بی تو بارانی
غم می کشد ما را و می بینی   دل می کشد ما را تو می دانی

 

 

 

 

از حقیقت های تلخ خسته ام …

 

یک دروغ شیرین بگو

 

بگو دوستت دارم…

 

 

دوستی قطره اشکی است که در معبد عشق.هر کجایش بچکد سرو محبت روید.